Σάραπης και Ίσιδα

Ο Σάραπης και η Ίσιδα ήταν θεότητες που η λατρεία τους ήρθε από την Αίγυπτο , την εποχή που στην χώρα της Αιγύπτου διοικούσαν οι Πτολεμαίοι .

Ο Θεός Σάραπης καθώς λέγουν καταγόταν από την Σινώπη , και στο άγαλμα του Βρυάξιδος , ρυθμού καθαρώς Ελληνικού παριστανεται καθιστός . Ήταν Θεός του υποχθόνιου κόσμου , και Θεός θεραπευτής . Έμοιαζε περισσότερο προς τον Πλούτωνα και τον Ασκληπιό . Διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην μαγεία . Θεός της Αλεξάνδρειας , εις την οποία υπήρχε ο κύριος ναός του , αλλά και προστάτης των ναυτιλομένων . Τον τιμούσαν σε πολλά λιμάνια και μάλιστα μετά την Ελληνιστική εποχή.
Η λατρεία του διαδόθηκε , όπως και των άλλων ανατολικών θεών , εις τους λιμένας και εις τις μεγάλες κοσμοπολίτικες πόλεις

Η Ίσιδα ήταν μία εκ των Θεών της πρώτης Θεϊκής Εννεάδος της ηλιουπολίτικης Θεογονίας , κόρη του Αττούμ (Τούμ) . Ζούσε με τους ομογενείς της Θεούς στον παράδεισο της Ηλουπόλεως πριν ακόμη χωρισθεί η γη του ουρανού .
Αργότερα επεκράτησε της τριαδικής αντιλήψεως της Θεότητος .
Την ανώτερη Θεϊκή Τριάδα απετέλεσαν ο Όσιρις , η Ίσις και ο Ώρος . Η Ίσις παρέμεινε στην Θεϊκή Ιεραρχία παρ’ολο τις μεταβολές που υπέστη , και παρέμεινε η υπέρτατη γυναικεία Θεά .
Ήταν πολιούχος της Βουτούς , δεν εκτοπίστηκε από το κράτος της Ηλιουπόλεως , και της Μέμφιδος των Θηβών . Είναι η προσωποποίηση της γονίμου γης εκατέρωθεν του Νείλου . Παρίσταται σε μυριάδες αγάλματα , αλλά και αγάλματα από χαλκό . Κάθεται να κρατά στο αριστερό της μηρό καθισμένο τον γιό της Ώρον που είναι βρέφος και να τον γαλουχεί .
Η λατρεία της στην αρχή είναι νεκρική . Η μορφή της απαντάται ζωγραφισμένη σε σαρκοφάγους . Επίσης η λατρεία της μετεδόθη στο μέγιστο βαθμό εις τον Ρωμαϊκό κόσμο , κατά το τέλος της Είδωλο -λατρείας . Λατρευόταν και ως Θεά των πλοίων και των ταξιδιών .

Τα Σαραπιεία της Τανάγρας ήταν γιορτές , αγώνες που γινόντουσαν προς τιμή του θεού Σάραπη και της θεάς Ίσιδας
Για τα Σαραπιεία της Τανάγρας γνωρίζουμε τόσα , όσα αναφέρουν δύο πλάκες που βρέθηκαν στην περιοχή της Αρχαίας Τανάγρας .
Η μία πλάκα έχει κωδικό ΙG VII 540 ( πρβλ. CAROLUS BUSLEPP , DE TANAGRAEORYM SACRIS , COMMENTATIO GYMNASII VIMARIENSIS , 1908, ΣΕΛ 15 ) και οι πιθανώς με τους αυτούς αγώνες σχετιζόμεναι πλάκες IG VII 541, 542.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License